De Huttenkloasloop is een van de mooiste halve marathon's van Nederland. In 2010 wordt deze loop gehouden op 3 oktober.
Om goed voorbereid aan de start te staan organiseert Loopschool Oldenzaal in het weekend regelmatig een duurloop. Hierbij zullen we heuvelachtig terrein aandoen om zo in de voetsporen van Huttenkloas te treden.
Tijdens deze duurlopen zullen we regelmatig een video/foto verslag maken en dit op deze pagina plaatsen. De duurlopen zijn allen bedoeld voor de mensen die meedoen aan de halve marathon. Loop je op 3 oktober mee met een van de andere afstanden dan kun je meelopen met de korte duurlopen. Kijk regelmatig op deze pagina om te zien wanneer deze duurlopen gelopen worden.
Wil je een schema als voorbereiding stuur dan even een mailtje naar: Ruud@runnersworldenschede.nl
Agenda voorbereiding
5 september
Rondje Uelsen. We verzamelen 8.30u bij Het Blikpunt en vertrekken richtingcafe Caspar. We vertrekken daar om 9.00u. leuk om mee te fietsen!!!
De Singelloop en de Dam tot Damloop
zijn de volgende voorbereidingen en daarna is op 3 oktober de Huttenkloas.
Tijdens deze eerste duurloop maken we gelijk kennis met het parcours van de Huttenkloas. We starten bij cafe de Engel en lopen het parcours van de Huttenkloas (duur ongeveer 2,5 uur)
We vertrekken om 8.30 u Bij het Blikpunt voor een duurloop van ongeveer 2 uur.
Om 9 uur starten we bij "Het Zwaantje"met de groep voor de 5 en 10 kilometer. We doen het vandaag rustig aan omdat iedereen op3 juli heeft meegelopen in De Lutte.
Vandaag moest ik weer eens op tijd uit bed. Het is om 8.30 verzamelen bij cafe De Engel om van daaruit de route van de Huttenkloas te doen.
Als ik tegen 7.45u opsta is het buiten al prachtig weer. In onze tuin krijg ik het gevoel dat ik op vakantie ben. Alles prachtig groen en in bloei en heerlijk weer. Ik moet om half negen bij De engel zijn, smeer dus snel wat brood en verzamel de dingen die ik nodig heb. Gezien het weer is een voorraadje water geen overbodige luxe. in mijn tas gaan verder mijn telefoon en flipvideo voor het verslag.
tegen 8.15u stap ik in de auto en rijdt richting stad. Op de parkeerplaats bij Tasche zie ik Michel al lopen. Je kan aan hem zien dat 8.30u vandaag vroeg is. Hij vertelt me dan ook dat hij de afgelopen week wat grieperig was en dat hij gisteravond al weer is wezen stappen. Kortom het is weer een voorbereiding die we van Michel kennen. Bij de Engel staan ook Ben en Wim al te wachten. Vandaag is er blijkbaar veel te doen. We kijken met verbazing naar de opbouw van het beachvoetbal tournooi. Er wordt een veldje ingericht en vrachtwagens brengen ladingen zand. We wachten maar niet totdat ze de zee komen brengen en aanvaarden onze tocht. Bij mijn eerste video probeert Ben zijn mond te houden, maar ik weet zeker dat dit van tijdelijke aard is.
Bij het lopen merk ik al vrij snel dat Michel nog niet helemaal fris is. De griep en de avond stappen grijpen toch dieper dan verwacht. Ter hoogte van de Wilmerssberg neemt hij dan ook al weer afscheid en loopt rustig terug. Ook Ben loopt niet echt lekker en bij de Hakenberg besluit hij samen met Wim voor een kortere route te kiezen. De heren zijn beide ook al over de vijftig en dan is het nog knap dat ze zo'n stuk lopen. Samen met Gerwin vervolg ik de route. Nu we alleen lopen gooit Gerwin er een tandje bij op, ik wil niet achter blijven en loop mee op dit vlotte tempo. Het is warm en de temperatuur loopt nog steeds op. Mijn gevoel zegt dat het al wel 24 graden is, voelt wel even anders dan tijdens de voorbereiding op Valencia. We lopen het rondje door. Onderweg zien we veel fietsers en wandelaars. Het lijkt vandaag wel de dag van de gorganiseerde uitjes. Als we weer richting Oldenzaal lopen zien we nog een vertrouwd gezicht. Ans is ook bezig met haar zondagochtend loop. Ik ga er natuurlijk vanuit dat ook zij zich binnenkort bij ons voorbereidingsgroepje aansluit. Als we weer in Oldenzaal aankomen zitten Ben en Wim al op het terras te wachten. We evalueren de tocht nog even en begrijpen dat Ben het vandaag niet in de benen had (Wim knikt instemmend). Begrijp wel dat dit de voorbereiding is, het komt vast nog goed.
Het leven van een gemiddelde huisvader is niet altijd even makkelijk. Gisteravond eerst met mijn dochter meegelopen in de Lutte. We liepen de 5 kilometer lekker eenvoudig in ongeveer 21 minuten en een beetje. De exacte tijd moet ik nog opzoeken. Daarna thuis genoten van een avondje voetbal en toen voor een heerlijke nachtrust naar bed. Althans dat dacht ik. In eerste instantie was het inslapen in de toch wel warme slaapkamer best lastig. Mijn dochter Lotte moet morgenvroeg vroeg worden weggebracht voor een uitje met haar collega's van Cristoffel. Ik breng haar om 8.00u en kan dan gelijk door naar de start van onze duurloop. Onze andere dochter is uit in de stad, dus dat zal wel laat worden.
Tegen 5 uur hoor ik de hond blaffen. Ik ga uit bed om te zien wat er is. Misschien voelt de hond zich niet lekker en moet hij even naar buiten....blijkt het niets minder te zijn dan onze oudste dochter die thuis komt. Als ik weer op bed ga lukt het mij niet om opnieuw de slaap te vatten. Totdat Lotte plotseling in de slaapkamer staat met de vraag of ik haar zo wegbreng.
Op dat moment voel ik mij niet al te fit en besef ik dat huisvader zijn zo af en toe zijn sporen nalaat.
Ik sta op doe mijn loopkleren aan en ga naar beneden. snel een boterham en dan op pad. Eerst Lotte wegbrengen en dan snel naar het Blikpunt. Bij het Blikpunt staat michel al te wachten, even later komen ook Gerwin en Wim. Tegen 8.30u besluiten we maar weg te lopen. het groepje is niet al te groot maar het is een groep. Als we weglopen komen we halvewege het park Marco nog tegen. Hij zet snel zijn fiets weg en sluit zich bij ons aan.
De zomer is nog steeds in het land. Het is warm en we overwegen welke route het meest in de schaduw ligt. Eerst maar eens naar de Zwaantjes om te kijken of er nog meer liefhebbers zijn. Vlak voor het Zwaantje komt Frank ons tegemoet. Angela heeft hem met de auto gebracht. Twee uur leek hem nog net iets te lang.
Inmiddels is ook Celia achter ons komen fietsen om zich bij het Zwaantje bij de lopers te voegen.
Bij het Zwaantje is er een kort overleg over de route. Het wordt toch weer het pad van Huttenkloas. We lopen rustig verder.Bij de Hakenberg begint Michel het wat zwaarder te krijgen. Als ik naast hem loop merk ik dat hij wat zwaar ademt. We laten de groep doorlopen, maar vertragen zelf ons tempo. Michel blijft het echter zwaar vinden en besluit verder te wandelen. De groep loopt verder richting de zwaantjes. We drinken weer wat water en Celia stapt op de fiets.
Marco loopt nog steeds mee. Respect!! als je bedenkt dat hij in januari begonnen is. Vlak bij Oldenzaal geeft hij ook wel aan deat hij zijn benen gaat voelen, maar wat wil als je langste duurloop tot nu niet langer dan een uur is. Vandaag loopt hij toch ruim 20 kilometer. Als we weer bij het Blikpunt aankomen verhinderen de blinde vliegen ons de cooling down, waarop we besluiten naar huis te gaan. Het was weer een lekkere duurloop.
Zie hier de route Het was heerlijk weer
De afgelopen 2,5 week verbleef ik in Le Vigan, Cevennen (zuid-Frankrijk). Ik heb daar ongevver om de dag gelopen en de routes waren pittig, klimmetjes van 200 meter waren daar geen uitzondering.
Tegen 8.20u loop ik richting Het Blikpunt. Het is warmer dan ik in eerste instantie dacht. De hoge luchtvochtigheid is toch even wennen. Het lopen gaat nog niet echt van harte, w.s. slaat de reis er toch harder in dan verwacht. Ik ben benieuwd of er mensen bij het blikpunt staan om vandaag mee te lopen. Bij aankomst zie ik al een paar gele hesjes. De vertrouwde kleur van Valencia. Het zijn Wim en Harry die al staan te wachten. We bespreken kort mijn vakantie en vertrekken richting Zwaantje. Bij vertrek komt ook Frank nog met de auto aangereden. Gezamenlijk lopen we richting Blikpunt. De heren hebben net als ik het gevoel dat twee uur misschien wat lang is en hopen het rondje iets te kunnen inkorten. Alleen Harry wil wel langer, hij is immers in voorbereiding voor Eindhoven.
Stiekum hopen we dat er niemand zal staan bij de Zwaantjes. We kunnen dan gewoon een alternatief rondje kiezen en met 1,5 uur weer thuis zijn.
Bij de Zwaantjes aangekomen zien we Wanda staan. Wanda in Januari begonnen bij de beginnersgroep ziet het wel zitten om de zondagochtend eens anders in te vullen. We besluiten dat we een kort rondje lopen. Voor Wanda is het dan eenvoudig om mee te lopen en wij komen dichter bij onze doelstelling voor vanmorgen. Zo gezegd zo gedaan. Als we weglopen sluit ook Astrid zich nog bij ons aan en zo hebben we toch weer een mooi groepje. Er wordt een rondje gelopen van ongevver 35 minuten. Bij het Zwaantje nemen we weer afscheid van Wanda en lopen binnedoor weer richting Blikpunt. Het rondje omvatte vandaag zo'n 14 kilometer.
Terwijl een groot deel van Nederland nog op zijn vakantieadres verblijft gaan wij vandaag een rondje lopen in de grensstreek bij het Springendal. Het parcours van de halve marathon van Uelsen staat vandaag op het programma. Het is vandaag waarschijnlijk maar een klein groepje dat meegaat voor deze prachtige tocht.
Via de mail had ik al vernomen dat Ben en Wim in ieder geval meegaan. We hebben dan ook al wat afspraken gemaakt over het vervoer. Als ik vlak voordat ik naar het Blikpunt vertrek mijn mail open, zie ik de vraag van Ben of ik genegen ben hem bij huis op te pikken. Goed dat ik dit nog net even lees. Even later vertrek ik richting Blikpunt. Onderweg pik ik Ben dus op. Ben vertelt mij dat Frank ook plannen heeft om mee te gaan, dus zijn we waarschijnlijk met zijn vieren.
In de auto bespreken we al vast de route. Ik voel me niet helemaal zeker in mijn parcourskennis. Ik heb de halve marathon wel twee keer gelopen, maar of ik het rondje zonder aanwijzingen kan lopen betwijfel ik en …..Duitsland is best groot. Ben en ik grappen wat over onze gezamenlijke kennis en vertrouwen erop dat Wim en Frank ons het rondje wel uit kunnen leggen (ha ha).
Bij het Blikpunt zien we dat er nog meer belangstelling voor het rondje is. Koen en Olav staan daar te wachten om zich bij ons aan te sluiten. Het is inmiddels 8.30u, dus binnen 5 minuten verwachten wij ook Frank hier. Ah, daar is hij al.
Er volgt een kort overleg over de verdeling in de auto’s en dan vertrekken we richting springendal.Korte filmpje van de loop
We parkeren bij de brandtoren aan de Hooidijk, hier passeert het parcours van de Halve van Uelsen immers halverwege. Onze tocht wordt ingezet.
Na ongeveer 20 meter zien we de eerste bewegwijzering van het rondje reeds staan. Dat doen die Duitsers dan toch goed, met oordegelijke paaltjes staan de kilometerpunten aangegeven. Ook de richting wordt goed vermeld, zodat de zorgen over het weten van de weg ongegrond blijken.
In het Springendal zien wij hoe de storm van enkele weken terug hier huis heeft gehouden. Grote kale vlaktes en stapels brandhout zijn stille getuigen van ongekende natuurkracht.
Voor Koen is het vandaag de eerste keer sinds jaren dat hij zo’n afstand loopt. Jaren geleden liep hij een halve marathon, maar nadien kwam hij nooit verder dan een kilometer of 10. Ook Olav kent het rondje van de Halve van Uelsen. Hij liep deze wedstrijd eerder dit jaar bij een temperatuur van 26 graden. Vandaag is het veel aangenamer.
In ontspannen tempo lopen we verder, genietend van de prachtige omgeving. In zijn enthousiasme probeert Ben ons om te vormen tot Duits zangkoor. Uit volle borst haalt hij uit, je hoort zelfs nog iets terug van zijn veleden als koorknaap bij het Plechelmuskoor, maar helaas de rest van het koor laat het afweten.
De heuvels in dit rondje zijn zwaar. Omdat we het rondje nu vanuit het Springendal lopen is de klim bij Uelsen gemeen, maar veel eenvoudiger dan in de laatste 3 kilometer van en halve marathon.
We lopen door Uelsen en daarna weer richting Springendal. Koen krijgt het gevoel dat hij het rondje binnen de twee uur gaat lopen en dat is sneller dan zijn pr op de halve. Als we bij cafe Caspar een kop koffie willen drinken loopt Koen ook liever door. Geen koffie dus. De eindsprint wordt ingezet en Koen en Olav gaan ervandoor. Het eindpunt, volgens Garmin precies 21,1 kilometer wordt bereikt in 2 uur. Het was een fantastisch rondje.
Als ik zondagochtend aankom zie ik dat de belangstelling voor de zondagochtend training weer groeit. De vakanties zitten er weer op en iedereen is weer bezig met de wedstrijdjes die eraan komen. Natuurlijk is Harry aanwezig. Hij heeft het plan opgevat om in Eindhoven de marathon te gaan doen en moet dus kilometers maken. Zelfs een avondje doorzakken mag dan geen roet in het eten gooien. Harry loopt vandaag eerst twee uur met ons mee en knoopt er dan nog een stukje bij aan. Ook Jan-Willem is weer van de partij en ook hij heeft de avond ervoor de nodige koolhydraten gestapeld. Wim is een vaste waarde in de zondagochtendgroep en ontbreekt vandaag ook niet. Vandaag is er echter nog een Wim aanwezig en dat is bijzonder. Voor het gemak spreek ik maar over de kleine Wim en de lange Wim. De lange Wim zien we dus niet vaak op de zondag, maar we vinden het natuurlijk leuk dat hij er is. Frank, is al ook aanwezig als ik aankom en dat is ook bijzonder. Gelukkig vergeet hij nog iets uit de auto te halen waardoor de groep toch nog even moet wachten.
Gezamenlijk lopen we richting Het Zwaantje. De luchtvochtigheidsgraad is nog steeds erg hoog waardoor we gelijk goed beginnen te zweten. Dit kan natuurlijk ook te maken hebben met onze consumpties van de dag ervoor. We hadden met het groepje namelijk wat te vieren en dat werd erg laat. Het lopen gaat echter goed en we naderen Het Zwaantje al. Ik ben benieuwd of daar iemand instapt. Ik had wel wat toezeggingen meer het blijft afwachten. Vlak bij het Zwaantje zie ik Astird fietsen. Astrid heeft vakantie gehad en daarom is 2 uur lopen nu net iets te veel. Ze twijfelt even waar ze de fiets parkeert, maar vindt uiteidelijk toch een goede stalling. Het parcours van de Huttenkloas lijkt ons vandaag een mooie uitdaging. We lopen het in tegenovergestelde richting. Dit geeft het parcours een volkomen nieuwe dimensie. Het blijft echter gewoon heuvelen. Het weer is schitterend en we genieten van het rondje. Terug bij het Zwaantje zien we ook de groep van MPM uit Hengelo lopen. Zij komen wekelijks genieten van al het moois dat Oldenzaal e.o. te bieden heeft. We nemen afscheid van Astrid en lopen vervolgens weer richting Blikpunt. Lange Wim krijgt onderweg wat last van zijn buik, waarschijnlijk moet hij toch even wennen aan twee uur lopen. Het laatste stuk gaat hij dan ook maar wandelen. Iets verder verlaat ook Harry ons. Hij wil immers kilometers maken. Achteraf blijkt hem dit slecht te bekomen en voelt hij zich de rest van de dag slecht. Toch de verkeerde koolhydraten?
Bij het Blikpunt nemen we afscheid en wensen elkaar een goede dag toe.
Volgende week gaan we naar de Losserloop.
Het is zondagochtend als om half acht de wekker afgaat. Normaal lig ik wat langer op bed, maar vandaag staat het rondje van de halve van Uelsen op de agenda en we vertrekken om half negen bij Het Blikpunt. Het is goed weer, Ieke en zoon Jesse willen ons vandaag op de fiets begeleiden. Eerst laat ik de hond uit en daarna monteer ik de fietsendrager op de auto. Nog even snel een ontbijt en dan richting Blikpunt. Nou ja, we moeten eerst nog bij het station langs om dochter Sanne weg te brengen. Zij gaat een dagje naar haar vriendje in Groningen. Even aanpoten dus voor deze ouders.
Als we precies om 8.30u bij het Blikpunt aankomen staat er al een grote groep belangstellenden te wachten. Koen, Jan Willem, Olav, Wim, Gerwin, Harry, Eddy, Astrid en Ben gaan vandaag allemaal mee. De lopers worden over drie auto’s verdeeld en we rijden richting Getelo, waar we onze auto parkeren bij cafe Caspar. Dit café ligt pal naast onze route en is ideaal als uitvalbasis voor tripjes in deze prachtige omgeving. Op de parkeerplaats gaan de fietsen van de auto en starten we gelijk met onze duurloop.
Het gaat eerst richting brandtoren in Het Springedal, de route ligt er goed bij. We lopen opnieuw langs de stormschade en verwonderen ons opnieuw over de aangerichte schade. Jesse geniet van de bospaden en komt ons steeds aan alle kanten voorbijgesneld op zijn mountainbike. Ondanks het lekkere zonnetje, zit Ieke op de fiets te shaken van de kou. De tip om samen met Jesse op te fietsen laat ze links liggen, terwijl daar volgens ons lopers de oplossing ligt.
We genieten van de omgeving zoals die aan ons voorbijtrekt. Het tempo is redelijk rustig, ook Eddy die minder ervaring heeft kan het goed volgen. In Duitsland komen we weer meer klimmetjes tegen, het valse plat is echt vals en de beruchte klim op het 18 kilometerpunt wordt met respect bedwongen. Astrid loopt als enige dame van de groep ontspannen mee. Deze tocht lijkt haar geen moeite te kosten. We lopen door Uelsen, drinken wat water en lopen verder. De groep wordt wat onrustiger en valt een beetje uiteen. Ik besluit om achteraan te blijven bij Jan Willem en Eddy. Vooraan gooien Astrid, Koen, Gerwin,Ben en Olaf het tempo verder omhoog. Wim laat zich wat afzakken, verstandig natuurlijk hij heeft de laatste tijd nogal wat blessureleed gekend. Over enkele kilometers is het eindpunt. Ik besluit te demarreren, van achter in de groep loop ik naar voren. Als ik bij Ben, Koen en Olaf kom, loopt het zo lekker dat ik besluit het tempo vast te houden. Het tempo gaat verder omhoog en even later zie ik cafe Caspar al liggen. Bij het eindpunt pak ik snel mijn flipvideo en film ik de rest van de binnenkomers. Harrie loopt nog even wat extra kilometers, omdat Eindhoven dichterbij komt. Vandaag is Vasse zijn einddoel en hij moet dus nog een stukje. Het is hier wel even oppassen voor al de wielrenners die hier met de’ tour du Getelo ‘bezig zijn.
Op het zonnige terras van Cafe Caspar blazen we, onder het genot van ‘kaffee und kuchen’ uit van deze prachtige loopervaring. Alleen jan Willem lijkt de koffie niet echt verdiend te hebben. Hij moet op zijn kopje wachten totdat wij weer weggaan.
